Εφετείο

ΕφΑθ 6252/2004

Αστικοί συνεταιρισμοί με σκοπό τη διαχείριση και προστασία των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων των μελών τους. Αμοιβή σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 3 Ν 2121/1993 (ως τούτο ισχύει) στον δημιουργό του έργου και τους δικαιούχους συγγενικών δικαιωμάτων από τους εισαγωγείς ή τους παραγωγούς αντικειμένων που είναι πρόσφορα για την αναπαραγωγή ήχου και/ή εικόνας. Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Ύψος, προϋποθέσεις καταβολής της αμοιβής και κατανομή της. Συνταγματικότητα αμοιβής (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2005, σελ. 425, σημ. Ν. Κυπρούλη). 

ΕφΑθ 4568/2004

Από τις 6.5.1997 χρόνο έναρξης ισχύος του άρθρου 3 παρ. 26 ν 2479/97, για την εκδίκαση των υποθέσεων πνευματικής ιδιοκτησίας, οι οποίες υπάγονται στην καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμοδιότητα των Μονομελών και Πολυμελών Πρωτοδικείων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, συνιστώνται και λειτουργούν στα δικαστήρια αυτά ειδικά τμήματα, για την συγκρότηση των οποίων τοποθετούνται τακτικοί δικαστές πενταετούς τουλάχιστον προϋπηρεσίας στο βαθμό του πρωτοδίκη, με εξειδίκευση στα θέματα της πνευματικής ιδιοκτησίας, που θα γίνεται στα προβλεπόμενα από το άρθρο 3 παρ. 5 του ν 2236/94 περί της Εθνικής Σχολής Δικαστών πλαίσια των προγραμμάτων επιμορφώσεως, μέχρι δε την ύπαρξη των προγραμμάτων επιμορφώσεως, μέχρι δε την ύπαρξη σε επαρκή αριθμό εξειδικευμένων δικαστών θα χρησιμοποιούνται για τη συγκρότηση των εν λόγω ειδικών τμημάτων δικαστές με απλή και μόνο εμπειρία στα σχετικά θέματα. Οι τυχόν δε ασκούμενες εφέσεις κατά των αποφάσεων των παραπάνω δικαστηρίων, που αφορούν υποθέσεις πνευματικής ιδιοκτησίας, εκδικάζονται ενώπιον του συγκροτούμενου στο Εφετείο Αθηνών Ειδικού Τμήματος, μέχρις ότου ειδικά τμήματα συγκροτηθούν και στα Εφετεία Πειραιώς και Θεσσαλονίκης για τις εφέσεις κατά των αποφάσεως των ως άνω ειδικών τμημάτων των Πρωτοδικείων Πειραιώς και Θεσσαλονίκης (ΕλΔ 2005, σελ. 191). 

ΕφΑθ 3005/2004

Παραχώρηση δικαιώματος αποκλειστικής εκμετάλλευσης ηχογραφημάτων δημιουργού. Νόμιμη η συμφωνία περί αυτοδίκαιης παράτασης της σύμβασης πέραν της τριετίας εφόσον αυτή συνάπτεται μεταξύ παραγωγών υλικών φορέων ήχου (ΔΕΕ 2005, σελ. 581 - σημ. Ν. Κυπρούλη). 

ΕφΑθ 551/2005

Είναι επιτρεπτή η αναπαραγωγή πνευματικού έργου για ιδιωτική χρήση. Επί μαζικής αναπαραγωγής καταβάλλεται στους δημιουργούς εύλογη αμοιβή, που υπολογίζεται επί της αξίας των αντικειμένων που είναι πρόσφορα για την αναπαραγωγή των έργων. Η εύλογη αμοιβή οφείλεται από τη στιγμή που θα ζητηθεί από τον αρμόδιο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2006, σελ. 274). 

ΕφΑθ 143/2004

Αυτοτελείς εξουσίες πηγάζουσες από την πνευματική ιδιοκτησία. Παραχώρηση περιουσιακών δικαιωμάτων δημιουργού. Κριτήριο της έκτασής της είναι ο σκοπός της παραχώρησης. Προστασία δικαιούχου πνευματικού δικαιώματος. Δημιουργός μουσικής σύνθεσης. Σύμβαση εκμετάλλευσής της από φωνογραφική εταιρία. Η σύνθεση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την εταιρία σε διαφημιστικά μηνύματα προσώπων ή προϊόντων (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2004, σελ. 415). 

ΕφΑθ 44/2004

ΑΕΠΙ. Ασφαλιστικά μέτρα. Σύμβαση χρήσης έργων ρεπερτορίου (ΕπισκΕΔ 2/2004, σελ. 455, παρατ. Παμπούκη Κ.). 

ΕφΑθ 5866/2003

Οργανισμός συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. ΑΕΠΙ. Αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης έργων Ελλήνων πνευματικών δημιουργών τραγουδιών. Τρόπος έκδοσης και χορήγησης άδειας αναπαραγωγής και διανομής μουσικών έργων σε τρίτους. Υπολογισμός αποζημίωσης επί εκμετάλλευσης μουσικών έργων χωρίς τη σχετική άδεια. Δικαίωμα του οργανισμού να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, το οποίο είναι διάφορο του αμεταβίβαστου ηθικού δικαιώματος του δημιουργού (ΔΕΕ ΤΟΜΟΣ 2003, σελ. 1330). 

ΕφΑθ 5560/2003

Με το ν 3049/2002 έπαψε να αναγνωρίζεται δικαίωμα εύλογης αμοιβής των πνευματικών δημιουργών για την ιδιωτική αναπαραγωγή έργων του που λαμβάνει χώρα με Η/Υ (ΕλΔ 2005, σελ. 247). 

ΕφΑθ 3128/2003

Κηρύσσονται ένοχοι και οι τρεις κατηγορούμενοι για το αδίκημα του άρθρου 66 παρ. 1 ν 2121/93, δεδομένου ότι χρησιμοποιώντας επαγγελματική τεχνική και μέσα αναπαραγωγής αναπαρήγαγαν από το πρωτότυπο με πρόσφορα ηλεκτρονικά μέσα σε δισκέτες αρχιτεκτονικά προγράμματα, χωρίς την άδεια των συνδημιουργών τους, στους οποίους ανήκε το δικαίωμα εκμετάλλευσης και τους οποίους κατ’ αυτόν τον τρόπο ζημίωσαν (ΠοινΔικ 2004, σελ. 940). 

ΕφΑθ 2949/2003

Μη παραπομπή των κατηγορουμένων για παράβαση του άρθρου 66 παρ. 1 ν 2121/93, δεδομένου ότι το πρόγραμμα Η/Υ που κατασκεύασαν για εφαρμογή σε φορολογικές ταμειακές μηχανές δεν αποτελεί αντιγραφή ή παραποίηση του λογισμικού προγράμματος της μηνύτριας εταιρίας, ούτε χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία αυτού, αφού οι ευρεθείσες από τις διεξαχθείσες πραγματογνωμοσύνες ομοιότητες των δύο προγραμμάτων οφείλονται, κατά κύριο λόγο, στην κοινή πρακτική κατασκευής προγραμμάτων για ταμειακές μηχανές και στις οριζόμενες από τη νομοθεσία τεχνικές προδιαγραφές που πρέπει οπωσδήποτε να πληρούνται για την έγκρισή τους (ΠοινΔικ 2004, σελ. 1110, σημ. Γ. Νούσκαλη).